Feliz Día

Gizartean nagusi diren diskurtsoen arabera, gizakiaren bizitzaren zentzu eta helburu bakarra erabateko zoriontasuna da, egunero eta une oro. Zoriontsu izatea inposiziotzat duen mundu batean, “urtebetetze” bat zoriontsu egotearen gailurra da. Premisa hori ardatz, berezko duen umoreari eusten dio Sutottos konpainiak ikuskizun berrian, gizakiaren psikea sakon zeharkatzen duten gaiak jorratzeko. Kasu honetan, aginduzko zoriontasun hori arakatzen dute, bai eta bere kausak eta ondorioak ere. 

Zuzeneko jatorrizko musika lagun, komedia existentzial honetan bi anaia biki, Pablo eta German, amaren etxean bizi dira eta beren berrogeigarren urtebetetzea ospatzekotan daude. Inoiz iristen ez diren gonbidatuen zain daudelarik, zoriontsu izateko egiten dituzten etengabeko ahaleginak eta ondoriozko porrotak ikusiko ditugu. Etengabeko zoriontasunaren agindu soziala neurriz kanpoko indarrez barruratu zitzaien, inolako analisirik eta oztoporik gabe. 

Bi pertsonaiek, amaren etxean harrapatuta, iraganari eutsi eta denboraren joana ukatzen dute, beren aginduetan murgilduta. Giza existentziaren barregarrikeria puzten eta handizkatzen du antzezlanak, eta agerian uzten ditu zoriontsu izateko betebeharra eta exijentzia. 

Feliz Día anaia horien haztearen ingurukoa da, baita bizitzaz une oro eta toki guztietan gozatzeko beharraren ingurukoa ere. Zoriontsua izateak desio izateari utzi, eta betebehar bihurtzen da.

Fitxa artistikoa:

· Zuzendaritza eta dramaturgia: Andrés Caminos eta Gadiel Sztryk — Sutottoak 

· Jantzien diseinua: Analía Cristina Morales 

· Eszenografia diseinua: Analía Cristina Morales 

· Argiztapenaren diseinua: Matías Sendón 

· Mugimenduaren diseinua: Luciana Acuña 

· Jatorrizko musika: Pablo Viotti eta Andrés Caminos 

· Soinua: Pablo Viotti eta Andrés Caminos 

· Arte- eta zuzendaritza-laguntza: Marianela Faccioli eta Manuela Bottale 

· Ekoizpen exekutiboa: Mireia Gracia Bell-lloch 

· Ekoizpen orokorra: Sutottos 

· Banaketa: Montse Lozano eta Carmen Ávila